Zonneschijn na regen: het huwelijk van Els en Leo
Hoezee! Eindelijk is de lente neergenesteld in ‘t land. Buiten zie je je adem niet meer als je spreekt, hier en daar vrolijken prille bloesems het grijze straatbeeld op en most importantly: we kunnen eindelijk weer à volonté terrasjes doen. Juj!
Stilaan maken ook fotografen, feestzalen en cateraars zich op voor de start van het trouwseizoen. Aan de kade liggen al honderden huwelijksbootjes te wachten op glunderende bruidsparen die deze lente en zomer hun geluk tegemoet zullen varen.
Maar ook afgelopen winter voeren er talrijke trouwbootjes uit. Dat van Els en Leo uit Lebbeke bijvoorbeeld. Twee maanden geleden gaven ze mekaar hun jawoord en hun trouwdag verliep als in een droom. Dat mocht ook wel; de aanloop naar hun trouwerij was immers een echt hindernissenparcours geweest. Er liepen allerhande afspraken mis, bijna had het koppel zelfs geen feestzaal om hun gasten in te ontvangen, en bij het passen van de trouwkleren bleek plots dat de maten niet klopten. Als een donderslag bij heldere hemel kwam dan nog het schielijk overlijden van Els’ vader, een gebeurtenis die de familie in diepe rouw achterliet.
Gelukkig konden Els en Leo dan toch met volle teugen van hun huwelijksdag genieten. Het feestgedruis barstte nog voor het dessertbuffet op de tafels verscheen, in alle onstuimigheid los. Els’ oom stond erbij met de fotocamera in de aanslag en legde de mooiste momenten van de dag vast.
Bruidsjurk: Youniek bruidsmode (Turnhout)
Trouwpak bruidegom: Van Den Bril Mode (Boom)
Bruidsboeket: Creaflor (Lebbeke)
Lees ook:
Belgische huwelijksreportage: Helia en Davor
Deze week mogen we hier een Belgische huwelijksreportage met een internationaal tintje te kijk zetten. Helia (uit Iran) en Davor (uit Bosnië) leerden mekaar in België kennen, waren even een koppel maar verloren mekaar later weer uit het oog. Elk ging zijn eigen weg. Maar net zoals bloed, kruipt ook de liefde soms waar ze niet gaan kan. Helia en Davor vonden mekaar terug en de liefdesvlam sloeg weer in de pan. Het was zo dik ‘aan’ dat ze uiteindelijk besloten om hun levens officieel met mekaar te verbinden en in het trouwbootje te stappen.
De burgerlijke plechtigheid vond plaats in het gemeentehuis in Wijnegem en Helia’s vader maakte maar al te duidelijk dat hij z’n oogappel pas aan Davor zou weggeven wanneer die beloofde om zo goed mogelijk voor haar te zorgen. ‘t Was een ceremonie vol emotie en Kleenex. Omdat zowel Helia als Davor zot is van Antwerpen, besloten ze om het gure winterweer (-5° C) te ontvluchten en voor een fotoshoot richting Onze-Lieve-Vrouwekathedraal te trekken. En die sfeervolle kiekjes mogen gezien worden!
Het spetterende avondfeest vond plaats in Salons Magnus (Antwerpen).
Binnenkort verlaat het koppel deze kille contreien om een nieuw avontuur tegemoet te reizen; ze gaan hun geluk beproeven in Australië!
Voor de mooie foto’s, bedankt { Carina + David }.
Jurk bruid: Jesus Peiro
Trouwpak bruidegom: Paul Smith
Lees ook:
Trouwen in turkoois
Bijna weekend! Hoe is je week geweest? Ook spierpijn in je arm van zo vaak je sjaal om te slaan? Het is toch telkens weer een aanpassing, zo’n koudegolf. Maar ach, de inwoners van Alaska slaan zich ongetwijfeld op de dijen van ‘t lachen als ze ons horen klagen over een miezerig aantal graden onder nul. Min dertig, da’s pas koud! Vroeger vertelde m’n opa dat hij bij -10° wel zes kilometer te voet naar school liep. In korte broek en op sandalen. En dat ze toen nog geen thinsulate hadden uitgevonden. En dat er vijf gaten in z’n muts zaten en waarschijnlijk ook twee in de zolen van zijn sandalen, maar dat laatste wist hij niet meer zeker. Het konden er ook vier zijn geweest.
De tijd van toen, dat moet nogal miserie zijn geweest, dacht ik bijna altijd bij zijn verhalen over échte koude winters. Brrrr.
Vandaag lokken we de lente naar ons toe met een kleurenspecial rond turkoois, dé lentekleur bij uitstek. Het doet denken aan de ontluikende natuur, knapperige appels en azuren oceanen. Het is misschien niet de meest voor de hand liggende kleur voor een huwelijk, maar onderstaande collages zullen je ongetwijfeld toch even doen overwegen of een trouwdag gedrenkt in fris turkoois ook niet iets voor jou zou zijn. Zeker wanneer je in de lente of zomer trouwt.
Foto links: Invite Me – foto rechts: onbekend
Foto links: Dig For Victory - Foto rechts: Martaky
Foto links: Anthropologie - foto rechtsboven: L’Oréal – foto handdoeken: Zara Home
Foto: Joanna Day Photography
Baljurk: Karen Caldwell Design – vlinderstrikje: Amanda Jo Handmade - ringkussen met turkooizen bloem: Joyful Knitting
Haarband: Looby Lou Crafts - Tasje: Humoresque
Foto links: We Heart It – trouwring: Artisan Impact
Lees ook:
Kim & Adam: vintage bekoring
Als je een echte doe-het-zelfbruid vrij spel geeft, dan maakt ze bijna alles voor haar trouwdag met haar eigen handen. En dat deed de Amerikaanse Kim dan ook. Kijk naar haar bonte bruidsboeket gemaakt met broches, of naar de grote “letterkussens” die LOVE spellen. En dan die doddige vogelpoppetjes! Ook de gepimpte retro-caravan in de achtertuin kreeg trouwens een vintage kleedje. Want ja, bruid en bruidegom kozen hun eigen tuin als locatie voor de huwelijksceremonie. Omringd door een blauw-geel kleurenpalet met hier en daar een rood accent, gaven ze mekaar het jawoord, in het bijzijn van hun uitbundige koters.
Alle foto’s: Deadweight on Velveteen
Lees ook:
Belgische huwelijksreportage: Eveline & Domien
Was ik een hond, mijn staart was nu gelijk zot aan het kwispelen. Want het is de eerste keer dat we hier een winterhuwelijk mogen voorstellen en dan nog één met sneeuw en al! Dank aan het sympathieke fotografenduo 2pisces om de wegdroomfoto’s met ons te delen. Sommige zijn net schilderijtjes.
Het was de droom van het bruidspaar Eveline en Domien om te mogen trouwen op een ijzig koude en besneeuwde winterdag. En ze kregen hun wens zowaar op een presenteerblaadje; hun trouwdag was letterlijk bijna oogverblindend. Badend in een uitbundig wit decor. Met verkleumde tenen en vingers lieten het bruidspaar & co zich kieken in de tuin van Evelines ouders. En de Golden Retriever komt ook even de show stelen.
In de modernistische kerk Heilig Kruis Westveld te Sint-Amandsberg werd het huwelijk ingezegend waarna er lekker werd gegeten, gedronken en gefeest in een fraai versierde Handelsbeurs.
Zeg nu nog eens dat een winterhuwelijk niet de allure heeft van een zomerse trouwpartij!
Lees ook:
Landelijk trouwfeest
Het ziet er idyllisch uit, onderstaand trouwfeest. Niet alleen omdat het decor een rustieke schuur is, maar ook omdat alle details volledig kloppen met het landelijke thema. Eventjes was ik dan ook van m’n sokken geblazen door de perfectie van deze shoot. Kijk naar die jute servettenringen en het vorstelijke paard in de wei, en dan die koddige kippen in het gras vlak onder de smakelijk ogende kaas- en fruitschotels. Als je je oren dichter bij het scherm brengt, kan je bijna de koeien horen loeien, wat verderop in het weiland.
De gitaarspelende bruid lijkt er niet om bekommerd dat haar handgemaakte jurk vuil wordt, terwijl de bruidegom vooral staat cool te wezen in een offbeat trouwpak. Zucht. Zo droomt een mens dat de ideale boerenbruiloft eruitziet. En het sleutelwoord is ook werkelijk “ideaal” want het gaat hier om een in scène gezette trouwpartij met twee modellen die mekaar van toeten noch blazen kennen. De hele shoot dient eigenlijk gewoon om bruidsparen in spe te inspireren. En vooral om hen ervan te overtuigen dat een trouwfeest vol rurale charme de max kan zijn.
De fotografe die dit schoons mocht vastleggen heet Jenn Lynne. Laat je ogen over haar foto’s glijden en je bent vast ook op slag verkocht.
Lees ook:
